සභාවන් මෙහෙයවන අපි කුරුසියේ මාර්ගයේ ගමන් කිරීමෙන් අපගේ සභාවල සිටින අන් අයට ආදර්ශයක් විය යුතුය. යේසුස් වහන්සේ වූවාක් මෙන්ම ඔවුන්ගේ සේවකයින් වීමට අපටද මහත් ආශාවක් තිබිය යුතුය - ඔවුන්ගේ නායකයන් වීමට නොවේ. යේසුස් වහන්සේ මෙසේ පැවසූ සේක: “පොළොවේ රජවරු සහ ශ්‍රේෂ්ඨ මිනිසුන් ජනතාව කෙරෙහි අධිපතිකම් කරති; නමුත් ඔබ අතර එය වෙනස් ය. ඔබ අතර ශ්‍රේෂ්ඨ වීමට කැමති ඕනෑම කෙනෙක් ඔබේ සේවකයා විය යුතුය. සියල්ලන්ටම වඩා ශ්‍රේෂ්ඨ වීමට කැමති ඕනෑම කෙනෙක් සියල්ලන්ගේ දාසයා විය යුතුය. මක්නිසාද මෙසියස් වන මම පවා මෙහි සිටින්නේ සේවය ලැබීමට නොව අන් අයට උපකාර කිරීමටයි” (මාර්ක් 10:42–45).

අපි කවදාවත් අපේ තනතුරට හෝ 'නායකයා' යන පදවි නාමයට ප්‍රේම නොකළ යුතුයි (මතෙව් 23:10). සභාවේ සිටින අනෙකුත් සහෝදර සහෝදරියන්ට වඩා අපි කිසිම ආකාරයකින් උසස් යැයි නොසිතිය යුතුයි. ඇත්ත වශයෙන්ම, සභාවේ සිටින අනෙක් සියල්ලන්ම අපට වඩා වැදගත් යැයි සැලකීමට අපට අණ කර ඇත - වඩා ආත්මික ලෙස නොව (එය කිසිසේත් විය නොහැකිය) නමුත් වඩා වැදගත් ලෙස (පිලිප්පි 2:3).

අපි අන් අයගේ නායකයා වීමට පෙර මුලින්ම ඔවුන්ට සහෝදරයෙකු විය යුතුයි. ප්‍රේරිත යොහන් වයස අවුරුදු 95 දී සභාවලට ලියන විට, තමාව හඳුන්වන්නේ, "මම යොහන්, ඔබේ සහෝදරයා..." ලෙසය (එළිදරව් 1:9). අවාසනාවකට මෙන්, බොහෝ නායකයින් තමන් ගැන සිතන්නේ නායකයන් ලෙස පමණි. සෑම විටම සභාවේ සාමාන්‍ය සහෝදරයන් ලෙස සිටීමට නම් අපි සැමවිටම දෙවියන් වහන්සේගේ අනුග්‍රහය ඉල්ලා සිටිය යුතුය. අපි මේ ආකාරයට ජීවත් වීමට නම්, අපි සෑම විටම දෙවියන් වහන්සේ සමඟ "මුහුණට මුහුණලා" සමීප සම්බන්ධතාවයකින් යුතුව ජීවත් වීමට අවශ්‍යය.

ආත්මික ආදිපත්‍යය වනාහි දෙවියන් වහන්සේ විසින් දෙන ලද්දක් වන අතර, එය අප කිසි විටෙකත් අන් අය කෙරෙහි බලය පැවැත්වීමට හෝ අන් අයව යටත් වීමට බල කරන්නා වූ දෙයක් නොවේ. අප කිසි විටෙකත් අන් අයට අපට කීකරු වීමට බල නොකළ යුතු අතර, අප කිසි විටෙකත් කිසිවෙකු සමඟ අරගල නොකළ යුතුය (2 තිමෝති 2:24, 25). දෙවියන් වහන්සේ අපට සහාය දක්වන්නේ නම්, අපට කිසි විටෙකත් අපගේ තරාතිරම ආරක්‍ෂා කිරීමට සිදු නොවනු ඇත, මන්ද දෙවියන් වහන්සේම අපව ආරක්‍ෂා කර අපගේ ආධිපත්‍යය ස්ථාපිත කරනු ඇත. කෙසේ වෙතත්, යමෙකු අන් අය කෙරෙහි තම ආධිපත්‍යය තහවුරු කිරීමට උත්සාහ කරන්නේ නම්, ඔහුගේ එම ආධිපත්‍යය දෙවියන් වහන්සේ විසින් ලබා දී නොමැති බවට පැහැදිලිම සාක්‍ෂිය වනු ඇත.

ආත්මික නායකයෙකු කිසි විටෙකත් තමාව ආරක්‍ෂා කර නොගන්නා අතර පහර දෙන විට හෝ අපහාස කරන විට තමාව සාධාරණීකරණය කිරීමට උත්සාහ නොකරයි. බයිබලය පවසන්නේ, "ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ඔබේ ආදර්ශයයි. උන්වහන්සේගේ අඩිපාරේ යන්න... උන්වහන්සේට අපහාස කළ විට කිසි විටෙකත් පිළිතුරු දුන්නේ නැත; උන්වහන්සේ දුක් විඳි විට පළිගැනීමට තර්ජනය කළේ නැත; උන්වහන්සේ තම කාරණය සැමවිටම සාධාරණ ලෙස විනිශ්චය කරන දෙවියන් වහන්සේට බාර දුන්සේක" (1 පේතෘස් 2:21, 23).

යේසුස් වහන්සේ කිසි විටෙකත් මිනිසුන් කෙරෙහි තම පාලනය තහවුරු කර ගැනීමට උත්සාහ කළේ නැත. උන්වහන්සේව ආරක්‍ෂා කර ගැනීමට සහ උන්වහන්සේව නිදොස් කිරීමට උන්වහන්සේ එය දෙවියන් වහන්සේට භාර දුන් සේක. සභාවේ සියලුම නායකයින් ගමන් කළ යුතු මාර්ගය මෙයයි. අපි දෙවියන් වහන්සේගේ ආධිපත්‍යය යටතේ ජීවත් වන්නේ නම්, අපට අපගේ අරමුණ දෙවියන් වහන්සේගේ හස්තයේ ආරක්‍ෂිතව තැබිය හැකිය. අපට එරෙහිව ඇති සියලු අපහාස සහ විවේචන නොසලකා හැරිය හැකිය, මන්ද දෙවියන් වහන්සේගේ පොරොන්දුව නම් උන්වහන්සේම තම සේවකයන් එවැනි ප්‍රහාරවලින් ආරක්‍ෂා කරන බවයි. ආත්මික නායකයෙකුට පහර දීම සඳහා අන් අය විසින් සාදන ලද කිසිදු ආයුධයක් කිසිදා සාර්ථක නොවනු ඇත (යෙසායා 54:17).

මෙවැනි ආත්මික මනසක් ඇති නායකයින්ගේ හිඟකම අධික නිසා අද සභාව බොහෝසේ දුක් විඳින්නේය. යේසුස් වහන්සේ වරක් තමන් වෙත පැමිණි සමූහයන් දෙස බලා ඔවුන් කෙරෙහි මහත් ලෙස අනුකම්පා සහගත වූ සේක. “ජනතාව එඬේරෙකු නැති බැටළුවන් මෙන් වූ අතර ඔවුන්ගේ ගැටළු ඉතා විශාලව තිබුනද, උපකාරය සඳහා කුමක් කළ යුතුද හෝ කොහේ යා යුතුද යන්න ඔවුන් දැන සිටියේ නැත” (මතෙව් 9:36).

“ආත්මයෙන් පූර්ණ වන්න… තවද ක්‍රිස්තුස්වහන්සේට ඇති ගරුබියෙන් එකිනෙකාට යටත් වන්න” (එපීස 5:18, 21).

බයිබලය මෙසේ පවසයි: “නුඹලාගේ ප්‍රධානියෝ ගණන්දෙන්ට සිටින්නන් මෙන් නුඹලාගේ ආත්ම ගැන රුකබලා සිටිති. ඔවුන් සුසුම්ලමින් එසේ කළොත් නුඹලාට අලාභ බැවින්, සුසුම්ලමින් නොව ප්‍රීතියෙන් එසේ කරන පිණිස ඔවුන්ට කීකරුව යටත්වෙයල්ලා” (හෙබ්‍රෙව් 13:17).

යේසුස් වහන්සේ පේතෘස්ට පවා උන්වහන්සේව දොස් නැඟිමට ඉඩ දුන් සේක (මතෙව් 16:22).

සැබෑ ශුද්ධත්වය සම්පූර්ණ කරගත හැක්කේ දෙවියන් වහන්සේට ඇති ගරුභයේදී පමණි (2 කොරින්ති 7:1).

“එහෙයින් තමා කෙලින් සිටින්නේයයි සිතන තැනැත්තේ නොවැටෙන්ට බලාගනීවා” (1 කොරින්ති 10:12).

හෙබ්‍රෙව් 12:26–28 අපට මෙසේ කියයි: “සෙලවෙන සුළු සියල්ල දෙවියන් වහන්සේ සොලවා ඉවත් කරන්නේය; එසේ වන්නේ නොසෙල්වෙන දේවල් ඉතිරිව පවතිනු පිණිසය” (හෙබ්‍රෙව් 12:26–28).

“අපගේ දෙවියන් වහන්සේ දවාලන ගින්නකි” (හෙබ්‍රෙව් 12:29).

සවන් දීමට.