බොහෝ අය කෝපය, මුදලට ප්‍රේම කිරීම, මිනිසුන්ගෙන් ගෞරවය සෙවීම, සතුරාට වෛර කිරීම හෝ සුලු බොරු කීම පාපයක් ලෙස නොසිතන සේම බොහෝ අය කනස්සලුවීමද පාපයක් ලෙස නොසිතයි.

බොහෝ අය එවැනි දේ සරලවම දුර්වලකම ලෙස හඳුන්වයි. ඔබ එය "දුර්වලතාවයක්" ලෙස හඳුන්වන තාක් කල්, ඔබ කිසි විටෙකත් එයින් නිදහස් නොවනු ඇත. යේසුස් වහන්සේ පැමිණියේ දුර්වලකම්වලින් අපව ගළවා ගැනීමට නොවේ. උන්වහන්සේ අපව පාපයෙන් ගළවා ගැනීමට පැමිණි සේක. අප යම් පාපයක් පාපොච්චාරණය කළහොත්, යේසුස් වහන්සේ අපව එයින් ගලවන සේක. නමුත් ඔබ එයට, වඩා ඔප දැමූ නමක් දීමට උත්සාහ කළහොත්, ඔබ කිසි විටෙකත් එයින් නිදහස් නොවනු ඇත. ඔබට සිතිය හැකි අපවිත්‍රම නමකින් යමක් අමතන්න -- රාගය, "කාමමිථ්‍යාචාරය" ලෙස අමතන්න, ක්‍රෝධය, "මිනීමැරීම" ලෙස අමතන්න, මුදලට ඇති ඇල්ම, "දෙවියන් වහන්සේ කෙරෙහි වෛරය" යනුවෙන් හඳුන්වන්න, එවිට ඔබ ඒවායෙන් නිදහස් වනු ඇත, මන්ද එය කෙතරම් නපුරක්ද යන්න ඔබ දකින බැවිනි.

ඔබ ඒඩ්ස් සහ පිළිකා ගැන සිතන්නේ කැස්සක් හෝ සෙම්ප්‍රතිශ්‍යාවක් තරම් බරපතල දෙයක් ලෙස නම්, ඔබ එය බැරෑරුම් ලෙස සළකන්නේ නැත. යේසුස් වහන්සේ ඒවාට විරුද්ධව දැඩි ලෙස කථා කළද බොහෝ අය මෙම පාපයන් ඉතා සැහැල්ලුවෙන් සළකති. මම ඔවුනට දොස් නොකියමි, මන්ද ඔවුන්ගේ නායකයින් සහ ගුරුවරුන් ඔවුන්ට මේවා උගන්වා නැතැයි මම කියමි. දෙවියන් වහන්සේගේ සම්පූර්ණ සත්‍යය දේශනා කරන, මිනිසුන්ගේ ගෞරවය නොසොයන කිතුණු දේශකයින්ගේ සහ ගුරුවරුන්ගේ විශාල හිඟයක් තිබේ. කිසිවකුගේ මුදල් අවශ්‍ය නොවන එනමුත් දෙවියන් වහන්සේගේ සෙනඟව ආත්මික උපකාරය කරා මඟ පෙන්වන සත්‍යය කථා කිරීමට කැමති දේශකයින් සිටින්නේ ස්වල්ප දෙනෙකු පමණි. එය හරියට ඔබේ මුදල් ගැන උනන්දුවක් නොදක්වන නමුත් ඔබව නිරෝගි සෞඛ්‍යයට ගෙන යාමට උනන්දුවක් දක්වන වෛද්‍යවරයකු මෙනි. එහෙම දේශකයින් ඉන්නේ බොහොම ටිකයි.

මිනිසුන් කනස්සලුවීම දුර්වලකමක් ලෙසද හඳුන්වයි. එය දුර්වලකමක් පමණක් නොවේ.

(මතෙව් 6: 25-34) හි තුන් වතාවක් විශ්වයේ ස්වාමියා වන යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ පවසන්නේ “කණස්සල්ලට පත් නොවන්න” යනුවෙනි. පද දහයක පමණ අවකාශය තුළ “කණස්සලු නොවන්න” යනුවෙන් තෙවරක් ස්වාමීන් වහන්සේ වදාළ සේක. මිනී නොමරන්න, කාමමිථ්‍යාචාරය, සොරකම් නොකරන ලෙස අණ කළෙත් මේ ස්වාමීන් වහන්සේමය. ඒවා සියල්ල එකට එකතු කරන්න: " මිනී නොමරන්න, කාමමිථ්‍යාචාරය නොකරන්න, සොරකම් නොකරන්න, කණස්සලු නොවන්න." මෙයින් පාපයක් නොවන්නේ කුමක්ද? ඔබට කියන්න පුළුවන්ද, “ඔව් ඉතින්, මම කණස්සල්ලට පත්වන්නේ සතියකට වරක් හෝ දෙවරක් පමණයි?” එය හරියට, “ඔව් ඉතින්, මම මිනිසුන්ව ඝාතනය කරන්නේ සතියකට වරක් හෝ දෙවරක් පමණයි” හෝ, “මම නිතර නිතර නොව සතියකට වරක් හෝ දෙවරක් කාමමිථ්‍යාචාරයේ යෙදෙමි” යැයි පවසන්නාසේය.

අපි සමහර පාප බරපතළ පාප ලෙසත් අනෙක් ඒවා එසේ නොවන පාප ලෙසත් සළකන්නේ ඇයි? ඔබේ ගුරුවරුන් ඔබට ඉගැන්වූ නැති නිසාය. බිය යනු දුර්වලකමක් නොවේ, එය පාපයකි -- මිනීමැරීම වැනිම පාපයකි. පාපය යනු කුමක්දැයි අප දන්නේ කෙසේද? ඔබ එය නොකළ යුතු බව දෙවියන් වහන්සේ පැවසුවහොත් එය පාපයකි. ඔබ ඔබේ බිරිඳට ප්‍රේම කළ යුතු බව දෙවියන් වහන්සේ පවසා ඇත්නම්, ඔබේ බිරිඳ නපුරු කාන්තාවක් වුවද, ඔබ ඇයට ප්‍රේම කළ යුතුය, මන්ද දෙවියන් වහන්සේ එසේ පැවසූ බැවිනි. දෙවියන් වහන්සේ යමක් නොකරන්නැයි පවසා තිබේ නම්, එය නරක යැයි ඔබ නොසිතුවත්, එය නොකරන්න -- එය නපුරකි. ඒ කාමමිථ්‍යාචාරය නරක යැයි මා සිතන නිසා නොවේ. “එය නොකරන” මෙන් දෙවියන් වහන්සේ පැවසූසේක. “කණස්සලු නොවන්න, බිය නොවන්න” කියා උන්වහන්සේ පැවසූසේක. දෙවියන් වහන්සේ "කරන්න එපා" කියා කියපු දේවල් නපුරු දේවල් ලෙස මම දැකිය යුතුය.

කණස්සල්ල දෙවියන් වහන්සේ සමඟ මගේ සහභාගිකම විනාශ කරයි. කනස්සලු වීමෙන් පවසන්නේ දෙවියන් වහන්සේ මා ගැන සැළකිලිමත් නොවන බවයි. එය දෙවියන් වහන්සේට කරන අපහාසයකි. කසළ බඳුන්වලින් කන අවුරුදු හතරක දරුවෙකු ගැන ඔබ සිතන්නේ කුමක්ද? අපේ රටේ එවැන්නන් ගණනාවක් සිටී. අවාසනාවකට මෙන්, ඔවුන් රැකබලා ගන්නා දෙමාපියන් ඔවුන්ට නැත. අපේ ස්වර්ගික පියාත් එසේමද? අපගේ ස්වර්ගික පියාණන් අපට සළකන්නේ නැද්ද? ඔය කුණු බක්කි වලින් කන ඒ ලමයින්ගේ පියවරු ගනයට අපේ ස්වර්ගික පියාණන්වත් දැමීම අපහාසයකි. මෙම දරුවන්ට ඔවුන්ගේ මීළඟ ආහාර වේල පැමිණෙන්නේ කොහෙන්දැයි නොදනී -- ඔවුන්ගේ භූමික පියවරුන් ඔවුන්ව නොසළකන නිසා ඔවුන්ට කණස්සල්ලට පත්වීමට අයිතියක් ඇත. නමුත් ඔබට ස්වර්ගික පියාණෙකු සිටී නම් සහ ඔබ කණස්සල්ලෙන් සිටින්නේ නම්, ඔබ පවසන්නේ ඔබගේ ස්වර්ගික පියාද එම කාණ්ඩයේ සිටින බවයි.

“මේ හේතුව නිසා මම ඔබට කියමි, ඔබේ ජීවිතය ගැන කණස්සලු නොවන්න” (මතෙව් 6: 25). ඔබේ ජීවිතය ගැන කණස්සලු නොවන්න -- ඔබ කන දේ, ඔබ බොන දේ හෝ ඔබේ ශරීරය ගැන. ඔබේ ජීවිතය ආහාර ශරීරයට හා ඇඳුමට වඩා නොවටින්නේද? ලූක්තුමා අහසේ කුරුල්ලන්ගේ ආදර්ශය ගනී -- ඔවුන් වපුරන්නේ නැත, ඔවුන් නෙලා නොගනිති, හෝ අටුකොටුවලට රැස් නොකරයි, නමුත් ඔබේ ස්වර්ගීය පියාණන් ඔවුන් පෝෂණය කරයි. පාරේ මිය ගිය කුරුල්ලෙකු ඔබ කී වතාවක් දැක තිබේද? පාරේ මිය ගිය කුරුල්ලෙකු දැකීම එතරම් දුර්ලභ දසුනකි. මම හිතන්නේ මගේ මුළු ජීවිත කාලය පුරාම මම පාරේ මිය ගිය කුරුල්ලෙකු දුටු වාර ගණන මගේ ඇඟිලි වලින් ගණන් කළ හැකිය. කුරුල්ලන් බඩගින්නේ සිටිනවා ඔබ කොහේ හෝ දැක තිබේද? එය ඒ තරම් දුර්ලභ දෙයකි. මෙවන් කුරුල්ලන් මිලියන ගණනක් පොළොවේ සිටින අතර, ඔවුන් වපුරන්නේ නැතත්, ඔවුන්ට ආහාර ලැබේ, ඔවුන් අස්වැන්න නෙළා නොගනිති, ඔවුන්ට තැනින් තැන කෑම සොයා යා යුතුය. ඔවුන් පෝෂණය කරන්නේ කවුද? ඔබේ ස්වර්ගික පියාණන් ඔවුන් පෝෂණය කරන බව යේසුස් වහන්සේ පැවසූසේක. උන්වහන්සේ ඔවුන්ගේ ස්වර්ගික පියා නොවේ; නමුත් උන්වහන්සේ ඔබේ ස්වර්ගික පියාණන්ය. උන්වහන්සේ උන්ගේ මැවුම්කරු වන අතර, උන්වහන්සේ උන් පෝෂණය කරන සේක, නමුත් ඔබ සමඟ, උන්වහන්සේ ඔබේ මැවුම්කරු පමණක් නොවේ; උන්වහන්සේ ඔබේ පියාණන්ය. මේ කුරුල්ලන්ට වඩා ඔබ වටින්නේ නැද්ද?

වරක් මා පොඩි කවියක් කියෙව්වෙමි. ඒක හරිම රසවත්. එය කුඩා කුරුල්ලන් දෙදෙනෙකු එකිනෙකා සමඟ කථා කිරීමකි. අවිච්චියා, ගේ කුරුල්ලාට මෙසේ කීවේය, “මේ කණස්සල්ලෙන් සිටින මිනිසුන් ඉක්මන් වී කණස්සලු වන්නේ මන්දැයි දැන ගැනීමට මම ඇත්තෙන්ම කැමතියි?” ගේ කුරුල්ලා අවිච්චියාට පැවසුවේ, "මිත්‍රය, ඔබ සහ මා ගැන සැළකිල්ලක් දක්වන ස්වර්ගික පියෙකු ඔවුන්ට නොමැති බව මම සිතමි."

මෙය සුන්දර කථාවක් පමණක් නොවන බව අප මතක තබා ගත යුතුය. දෙවියන් වහන්සේ අපගේ සෑම කණස්සල්ලක්ම නොසළකන බව සිතීම දෙවියන් වහන්සේට කරන අපහාසයකි.

විසඳුම කුමක්ද? (පිලිප්පි 4: 6) හි කිසිවක් ගැන කණස්සල්ලට පත් නොවන්න කියා බයිබලය පවසයි. එය නිරපේක්ෂ ප්‍රකාශයකි, "කිසිවක් ගැන කණස්සල්ලට පත් නොවන්න." නමුත් කණස්සල්ලට හේතුව ගැන අපි යමක් කළ යුතුයි. සමහරවිට ඔබ දැන් මුහුණ දෙන යම් ගැටළුවක් ඇති අතර, එය කෙසේ ක්‍රියාත්මක වේදැයි ඔබ නොදන්නවා විය හැක. ඔබ කළ යුත්තේ කුමක්ද? කිසිවක් නොකරන ලෙස දෙවියන් වහන්සේ පවසන්නේ නැත; ඒ ගැන යාච්ඤා කරන්න කියනවා. කන්නලව් කිරීම යනු දෙවියන් වහන්සේගෙන් නිශ්චිත ඉල්ලීමක් කිරීම සහ ගැටළුව කුමක්දැයි දෙවියන් වහන්සේට පැවසීමයි. කන්නලව්වෙන් පසු, ස්තුති දීමෙන් යාච්ඤාව සම්පූර්ණ කිරීමට අමතක නොකරන්න. ස්තුති දීම යනු, ‘පියාණෙනි, මාගේ යාච්ඤාව ඇසීම ගැන ඔබට ස්තුතියි, මා ගැන සැළකිල්ල දැක්වීම ගැන ඔබට ස්තුතියි.” දෙවියන් වහන්සේට ස්තුති කිරීම රිසිට්පතක් වැනිය -- මගේ ලිපිය දෙවියන් වහන්සේගේ අභිමුඛයට පැමිණ උන්වහන්සේට ලිපිය ලැබුණු බවට පිළිගැනීමක් -- "මට ඇහුම්කම් දීම ගැන ඔබට ස්තුතියි" යැයි කියන විට මම කියන්නේ එයයි.

ඔබ මේ කාරණා දෙක කරන විට, (පිලිප්පි 4: 7) පවසන්නේ, “අපට තේරුම් ගැනීමටවත් නොහැකි, අපගේ අවබෝධයෙන් ඔබ්බට ගියා වූ දෙවියන් වහන්සේගේ සමාදානය ක්‍රිස්තුස් යේසුස් වහන්සේ තුළ ඔබේ සිත්ද සිතිවිලිද ආරක්ෂා කරනු ඇති බවය (ආරක්ෂාව යනු හමුදාවේ වචනයකි - බලකොටුවක් වැනිය).

කණස්සලු නොවී සිටීම යනු අප කීකරු විය යුතු ආඥාවකි. මම කනස්සලු වීමෙන් නිදහස් වූ විට, මම අධෛර්යමත් වන්නා වූ බොහෝ දේවලින්ද නිදහස් වන්නෙමි. මෙය අප විසින් ගත යුතු අපූරු පියවරකි.

සවන් දීමට.