(එළිදරව් 12:10) හි අප කියවන්නේ,සාතන් දිවා රෑ නොකඩවා දෙවියන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි සියලු ඇදහිලිවන්තයන්ට විරුද්ධව චෝදනා කරන බවයි. මෙය සාතන් නිරත වී සිටින පූර්ණකාලීන සේවයකි. තවද මෙම සේවයෙහි ඔහුට බොහෝ සහායක සේවකයින් සිටිති — කණගාටුවට කරුණ නම්, බොහෝ ඇදහිලිවන්තයන් පවා ඒ අතර සිටීමයි. මෙම චෝදනා කිරීමේ සේවයෙහි සාතන් සමඟ අත්වැල් බැඳගෙන කටයුතු කරන බොහෝ ඇදහිලිවන්තයෝ සිටිති.

ඒදන් උයනේදී ආදම් පව් කළ වහාම, සාතන් තම "චෝදනා කිරීමේ ස්වභාවය" ආදම්ට සම්ප්‍රේෂණය කළේය. එබැවින්, දෙවියන්වහන්සේ ආදම් වෙත පැමිණ තහනම් කළ පලතුර අනුභව කළේදැයි ඇසූ විට, ආදම් කළ පළමු දෙය - තමාගේම පාපය පිළිගැනීම වෙනුවට - තම බිරිඳට චෝදනා කිරීමයි, ඔහු මෙසේ කීවේය: "ඔබ මා සමඟ සිටින්නට දුන් ස්ත්‍රිය මට ඒ ගසේ ඵල දුන්නාය, මම කෑවෙමි" (උත්පත්ති 3:12).

ළමා කාලයේ සිටම අප සැවොම අන් අයගේ වැරදි සෙවීමටත් මිනිසුන්ට චෝදනා කිරීමටත් ඉගෙන ගෙන ඇත්තෙමු. අප වයසින් වැඩෙත්ම,මෙම දොස් පැවරීමේ සහ චෝදනා කිරීමේ ආත්මය එහි ප්‍රකාශනය තුළ වඩාත් සූක්ෂ්ම හා ද්වේෂසහගත වේ. කණගාටුදායක යථාර්ථය නම්,මෙම චෝදනා කිරීමේ ආත්මය බොහෝ ඇදහිලිවන්තයන් අතර දක්නට ලැබීමයි — ඔවුන් නැවත උත්පාදනය ලබා වසර ගණනාවකට පසුව පවා!

(2 කොරින්ති 5:17) පවසන්නේ, "එබැවින් යමෙක් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තුළ සිටී නම් ඔහු අලුත් මැවිල්ලක්ය. පැරණි දේ පහව ගියේය; බලව, සියල්ල අලුත් වී තිබේ" යනුවෙනි.

අප නැවත උත්පාදනය ලබන විට,අන් අය කෙරෙහි අපගේ ආකල්පය අලුත් විය යුතුය — එනම් යේසුස්වහන්සේ තුළ තිබූ ආකල්පයමයි – අපට විරුද්ධව පව් කරන අයට චෝදනා කරනවා වෙනුවට ඔවුන් වෙනුවෙන් මැදිහත් වීමයි. කෙසේ වෙතත්,එවැනි ආකල්පමය වෙනසක් අප තුළ සිදු වන්නේ අප දෙවියන්වහන්සේ සමඟ සහයෝගයෙන් කටයුතු කළහොත් පමණි. ආදම්ගෙන් අපට උරුම වූ සියලු වැරදි ආකල්පවලින් අපගේ "ගැළවීම ඉෂ්ටකරගන්න" ලෙස (පිලිප්පි 2:12) අපට උපදෙස් දෙයි. ඇදහිලිවන්තයන් "තම තමාගේ ගැළවීම ඉෂ්ටකරගන්න" යන මෙම ආඥාව බැරෑරුම් ලෙස නොසලකන නිසා,ඔවුන් දිගටම ආදම්ගේ දරුවන් මෙන් හැසිරෙමින් අන් අයට චෝදනා කරති. දෙවියන්වහන්සේගේ දරුවන්ගේ මෙම නපුරු හැසිරීම තුළින් ස්වාමීන්වහන්සේටත් උන්වහන්සේගේ සභාවටත් මිනිසුන් ඉදිරියෙහි ඉතා නරක නාමයක් අත්වේ.

(යොහන් 8:4) හි, කාමමිථ්‍යාචාරයේදී අසු වූ අසරණ ස්ත්‍රියකට පරිසිවරුන් චෝදනා කරන බව අපට කියවීමට ලැබේ. පාපකාරී ජීවිතයකින් ඇයව ගලවා ගැනීමට ඔවුන්ට කිසිදු උනන්දුවක් තිබුණේ නැත. ඔවුන්ට අවශ්‍ය වූයේ තමන්ගේම "ධර්මිෂ්ඨකම" ප්‍රදර්ශනය කිරීමටත් එම ස්ත්‍රිය කෙතරම් දරුණු පව්කාරියක්දැයි පෙන්වීමටත් පමණි. එහි සිටගෙන,ඔවුන් තම චෝදනාකාරී ඇඟිලි එම අසරණ ස්ත්‍රිය දෙසට digu කළහ — ඔවුන්ගේ මුතුන් මිත්තෙකු වූ ආදම්,ඒවට කළාක් මෙන්ම. එමගින් ඔවුන් තම අභ්‍යන්තරය තුළ චෝදනාකරු වන සාතන් සමඟ හවුල්කාරිත්වයෙන් සිටින බව හෙළි කළහ. ඒ නිසාම යේසුස්වහන්සේ විශේෂයෙන් පරිසිවරුන්ට පැවසුවේ සාතන් ඔවුන්ගේ පියා බවයි (යොහන් 8:44).

යේසුස්වහන්සේ පැමිණියේ එවැනි ස්ත්‍රීන් ඔවුන්ගේ පාපවලින් ගලවා ගැනීමට මිස ඔවුන්ව හෙළා දැකීමට නොවේ. (යොහන් 3:17) හි අප කියවන්නේ,දෙවියන්වහන්සේ ස්වකීය පුත්‍රයා ලෝකයට එව්වේ ලෝකයා විනිශ්චය කරනු පිණිස නොව,ලෝකයා උන්වහන්සේ කරණකොටගෙන ගැළවෙන පිණිස බවයි.

චෝදනා කිරීම සහ දිව්‍යමය නිවැරදි කිරීම අතර විශාල වෙනසක් ඇත. එළිදරව් 2 සහ 3 පරිච්ඡේදවලදී, සභා පහක වැරදි කරන වැඩිමහල්ලන්ට දිව්‍යමය නිවැරදි කිරීම් ලබා දීමට ස්වාමීන්වහන්සේ යොහන්ට උපදෙස් දුන් සේක. එමෙන්ම,කොරින්ති,ගලාති සහ තෙසලෝනික සභාවලට දේවභක්තික නිවැරදි කිරීම් ලබා දීමට ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේ පාවුල්ට උපදෙස් දුන් සේක. එවැනි නිවැරදි කිරීම් අධ්‍යාත්මික දෙයකි – තවද දෙවියන්වහන්සේ තම සෙනඟට එවැනි නිවැරදි කිරීම් ලබා දීමට විටින් විට උන්වහන්සේගේ ආලේප ලත් සේවකයන් කැඳවන සේක. නමුත් එවැනි නිවැරදි කිරීම් සැමවිටම ලබා දෙන්නේ ප්‍රේමයෙන් යුතුවය.

චෝදනා කිරීමේ ආත්මය හඳුනා ගැනීම පහසුය. එය සැමවිටම ඉදිරිපත් කරනු ලබන්නේ තමා අකමැති අය කෙරෙහි ඍණාත්මක ආකල්පයකින් යුතුවය. ඔබ ආදරය කරන පුද්ගලයන්ට ඔබ කිසි විටෙකත් එසේ චෝදනා නොකරනු ඇත. උදාහරණයක් වශයෙන්,ඔබ අන් අය ඉදිරියේ ඔබේම දරුවන්ට කිසි විටෙකත් චෝදනා නොකරනු ඇත. එබැවින්, ඔබ තුළින් චෝදනා කිරීමේ ආත්මය පිටතට පැමිණෙන්නේ මිනිසුන් කෙරෙහි ඇති ප්‍රේමයේ අඩුව නිසා බව ඔබට දැකගත හැකිය.

දේවභක්තික නිවැරදි කිරීමේ සේවය ස්වාමීන්වහන්සේ විසින් පවරා ඇත්තේ යොහන් සහ පාවුල් වැනි උන්වහන්සේගේ විශ්වාසවන්ත සේවකයන්ට පමණි. ස්වාමීන්වහන්සේ සෑම කෙනෙකුවම එවැනි සේවයකට කැඳවන්නේ නැත. එබැවින් ප්‍රවේශම් වන්න. ඔබ "චෝදනා කිරීමේ සේවයක" නියැලී සිටින අතරතුර,ඔබ කරන්නේ දේවභක්තික නිවැරදි කිරීමේ සේවයක් යැයි සිතමින් පහසුවෙන්ම ඔබව රවටා ගත හැකිය.

ඔබ මෙම චෝදනා කිරීමේ ආත්මය අත් නෑර තබා ගන්නේ නම්,ස්වාමීන්වහන්සේ පරිසිවරුන්ට විරුද්ධ වූවාක් මෙන්ම ඔබටත් විරුද්ධ වන සේක. චෝදනා කිරීමේ සේවය සාතන්ගේ ක්‍රියාවකි,ඇදහිලිවන්තයන් ලෙස අපට එහි කිසිදු කොටසක් නොතිබිය යුතුය.

අප පළමුව වටහාගත යුත්තේ,අපගේ සෙසු ඇදහිලිවන්තයන් තුළ අප දකින යම් වැරැද්දක් සම්බන්ධයෙන් ඔවුන්ට චෝදනා කිරීමට සාතන් සහ ඔහුගේ අශුද්ධාත්මයන් නිරන්තරයෙන් අපව පොළඹවන බවයි. තවද ඔබට එම අශුද්ධාත්මයන් ඔබේ සෙසු ඇදහිලිවන්තයන්ගේ බොහෝ වැරදි පෙන්වා දෙන්නේ ඔවුන්ට චෝදනා කිරීමට ඔබව පොළඹවන පිණිසය. ඔබ මෙම පරීක්ෂාවට ඉඩ දුන්නොත්, ඔබ සාතන්ගේ බලවේගවල බලපෑමට නිරාවරණය වනු ඇත. බොහෝ ඇදහිලිවන්තයන් නොයෙකුත් රෝගාබාධවලින් පීඩා විඳීමට මෙය එක් හේතුවක් විය හැකිය.

ශල්‍ය වෛද්‍යවරයකු රෝගියෙකුගේ පිළිකාවක් සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත් කරන්නාක් මෙන්, අපගේ ජීවිතවලින් මෙම චෝදනා කිරීමේ ආත්මය සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත් කිරීමට අප අතිශයින්ම නිර්භීත විය යුතුය. "චෝදනා කිරීමේ ආත්මය" ඕනෑම පිළිකාවකට වඩා බොහෝ සෙයින් නරක බව අප පැහැදිලිව දැකගත යුතුය.

අපගේ උපතේ සිටම,අප සැවොම අන් අයගේ වැරදි සෙවීමේ මෙම නපුරු පුරුද්ද ලබාගෙන ඇත්තෙමු. අප මිනිසුන්ට පිටුපසින් ඔවුන්ට විවේචනාත්මකව කතා කිරීමටත්, මිනිසුන්ට චෝදනා කිරීම සඳහා ඔවුන්ගේ මොනයම් හෝ වරදක් සෙවීමටත් වසර ගණනාවක් ගත කර ඇත්තෙමු.

අවසාන වශයෙන්: යේසුස්වහන්සේ පරිසිවරුන්ට පැවසූ දෙය මතක තබා ගනිමු, එනම් අන් අයට ගල් ගැසීමට අයිතිය ඇත්තේ පව් නොකළ අයට පමණක් බවයි. එබැවින් අප කිසිවෙකුට, කිසි කෙනෙකුට චෝදනා කිරීමට සුදුසුකම් නැත.

ස්වාමීන්වහන්සේ මෙම සාතනික ආත්මයෙන් අප සියලු දෙනාවම සම්පූර්ණයෙන්ම මුදවන සේක්වා.

ආමෙන්.

සවන් දීමට.