"නුඹලා විනිශ්චයකරනු නොලබන පිණිස විනිශ්චය නොකරන්න. මක්නිසාද නුඹලා යම් විනිශ්චයකින් විනිශ්චයකරන්නහුද එයින්ම නුඹලාත් විනිශ්චයකරනු ලබන්නහුය. යම් මිම්මකින් නුඹලා මැනදෙන්නහුද එයින්ම නුඹලාටත් මැනදෙනු ලබන්නේය. නුඹේ ඇසේ තිබෙන දැවය නොසලකා, නුඹේ සහෝදරයාගේ ඇසේ තිබෙන රොඩ්ඩ කුමකට බලන්නෙහිද? නොහොත් නුඹේම ඇසේ දැවය තිබියදී, සහෝදරයාට කථාකොට: නුඹේ ඇසේ තිබෙන රොඩ්ඩ පහකරන්ට අවසර දෙන්නැයි ඔහුට කෙසේ කියන්නෙහිද? වංචාකාරය, පළමුකොට නුඹේ ඇසෙන් දැවය පහකරන්න; එවිට නුඹේ සහෝදරයාගේ ඇසෙන් රොඩ්ඩ පහකරන්ට නුඹට හොඳ හැටි පෙනෙන්නේය" (මතෙව් 7:1-5).

අප සැමවිටම අපවම විනිශ්චය කරගැනීමටත්, අන් අයව කිසිවිටෙකත් විනිශ්චය නොකිරීමටත් නිරන්තරයෙන් මතක් කරගැණීමේ අවශ්‍යතාවයක් අප සැමටම ඇත.

අප සැමටම ආත්ම විමසීමේ දීමනාව තිබිය යුතුය - නමුත් ආත්ම විමසීම යනු ආත්මික ගුණාංගයක් වන අතර, එය මාංශික ක්‍රියාවක් වන අන් අය විනිශ්චය කිරීමෙන් ඉතා වෙනස් වේ.

රෝම 14 වන පරිච්ඡේදය යනු අප සියලු දෙනාම නිතර මෙනෙහි කළ යුතු පරිච්ඡේදයකි - එමගින් දෙවියන්වහන්සේ උන්වහන්සේගේ දරුවන්ට බොහෝ ක්ෂේත්‍රයන්හි ලබා දෙන නිදහස පිළිබඳව නැවත නැවතත් අපට මතක් කර දෙනු ලැබේ.

පිටතින් හෝ ඇතුළතින් අප අන් අයව විනිශ්චය කරනු ලැබිය හැකි අවස්ථාවන් සඳහා උදාහරණ කිහිපයක් මෙන්න. මෙවැනි කරුණුවලදී අප අන් අය ගැන මත පළ නොකළ යුතුය (හෝ අපගේ මනසෙහි පවා මත නොතබාගත යුතුය) :

• යමෙකුට කාර් එකක් (හෝ කාර් දෙකක්!) හිමි කර ගත හැකිද නැද්ද යන්න - නැතහොත් එය කුමන වර්ගයේ එකක් විය යුතුද යන්න.
• යමෙකුගේ නිවස කොතරම් විශාල හෝ අලංකාර නොවිය යුතුද යන්න.
• යමෙකුට තම නිවසේ මිල අධික උපකරණ තිබිය හැකිද යන්න.
• යමෙකු තම දරුවන්ට ලබා දිය යුත්තේ කුමන මට්ටමේ අධ්‍යාපනයක්ද යන්න.
• වැඩි වේතනයක් ලබා ගැනීමට යමෙකු වෙනත් ස්ථානයකට යා හැකිද, නැතහොත් වෙනත් රටකට සංක්‍රමණය විය හැකිද යන්න.
• යමෙකුට කොපමණ දේපළ හිමි කර ගත හැකිද නැතහොත් ඔහුගේ බැංකු ගිණුමේ කොපමණ ඉතිරිකිරීම් තිබිය යුතුද යන්න (සටහන: අප උදෙසා පොළොවෙහි තැන්පත් රැස් කර නොගත යුතුය (මතෙව් 6:19); නමුත් අපගේ දරුවන් උදෙසා රැස් කිරීමට අපට අණ කර ඇත (2 කොරින්ති 12:14); (1 තිමෝති 5:8)).
• යමෙකුට මිල අධික හෝටල්වල/ආපනශාලාවල නැවතී සිටිය හැකිද (හෝ අනුභව කළ හැකිද) යන්න.
• සහෝදරියකට ආභරණ, හෝ මිල අධික සාරි/ඇඳුම් ( කොතරම් "මිල අධික" දැයි තීරණය කරන්නේ කවුද?), හෝ සල්වාර්-කමීස, හෝ කාන්තා කලිසම් ඇඳිය හැකිද යන්න. (බයිබලය කාන්තාවන්ට විනීත(විලිබිය ඇති) විලාසිතාවෙන් සැරසීමට අණ කරයි - එබැවින් ශරීරය නිරාවරණය වන, තදින් ඇලෙන සුළු, උත්තේජනීය ඇඳුම් ඇඳීමට එරෙහිව අප සහෝදරියන්ට අනතුරු ඇඟවිය යුතුය).
• පුරුෂයන්ට දිගු කොණ්ඩයක් තිබිය හැකිද යන්න. (ස්වභාව ධර්මය "කොට කොණ්ඩයක්" ලෙස පවසයි, නමුත් දෙවියන්වහන්සේ මේ ගැන කිසිවක් නොපවසනසේක - (1 කොරින්ති 11:14). තවද "දිගු" හෝ "කොට" යනු කුමන ප්‍රමාණයදැයි තීරණය කරන්නේ කවුද?).
• ස්ත්‍රීන්ට කොට කොණ්ඩයක් තිබිය හැකිද යන්න. (දිගු කොණ්ඩය ඇගේ ගෞරවයයි, නමුත් මෙය දෙවියන්වහන්සේ විසින් අණ කර නැත - (1 කොරින්ති 11:15). තවද "කොට" හෝ "දිගු" යනු කුමන ප්‍රමාණයදැයි තීරණය කරන්නේ කවුද?
• යමෙකුට තම කොණ්ඩය සායම් කළ හැකිද යන්න.
• සහෝදරියකට ඕනෑම වර්ගයක රූපලාවණ්‍යය (make-up) භාවිත කළ හැකිද යන්න.
• යමෙකුට රූපවාහිනියෙන් ක්‍රීඩා නැරඹිය හැකිද නැද්ද යන්න (අධික ලෙස නැරඹීම පුද්ගලයෙකුගේ ස්වාමීන්වහන්සේ සමඟ ගමනට බාධාවක් වනු ඇත, මන්ද ක්‍රීඩාව ඉතා පහසුවෙන් දේවතා රූපයක් බවට පත්වේ - අප මේ ගැන ජනයාට අනතුරු ඇඟවිය යුතුය).
• යමෙකුට රූපවාහිනියක් තිබිය හැකිද නැද්ද යන්න (ගැටලුව වන්නේ ඔහු නරඹන්නේ කුමක්ද යන්නයි).
• විවාහ සහකරුවෙකු තෝරාගැනීමේදී යමෙකුට සමාජික, ආර්ථික හා අධ්‍යාපනික මට්ටම් සැලකිල්ලට ගත හැකිද යන්න. [සටහන: සියලුම ක්ෂේත්‍රවල (ආත්මය, ප්‍රාණය සහ ශරීරය) "සමාන වියගහක්" තිබිය යුතු බැවින්, කල්පනාකාරී ඇදහිලිවන්තයන් මෙම "ප්‍රාණික" සාධක ද සැලකිල්ලට ගනු ඇත.]
• යමෙකුගේ විවාහ මංගල්‍යය අධික ලෙස වියදම්කාරී සහ උත්කර්ෂවත් එකක් වූවාද යන්න.
• ආදී වශයෙන්...

මේවා ක්ෂේත්‍ර කිහිපයක් පමණි. තවත් බොහෝ දේ ඇති බව මට විශ්වාසයි. මෙම තීරණ බොහොමයක් රඳා පවතින්නේ එක් එක් පවුලේ ආදායම මතය - තවද ඇදහිලිවන්තයන් අතර ආදායම සැලකිය යුතු ලෙස වෙනස් වේ. විශාල නගරයක ඉතා සරල කාර් එකක්, ගෙයක්, අධ්‍යාපනයක්, රැකියාවක් හෝ විවාහ මංගල්‍යයක්, දුප්පත් ගමක ජීවත් වන අයගේ මිනුම්දණ්ඩට අනුව අධික වියදම්කාරී සහ සුඛෝපභෝගී ලෙස සැලකිය හැකිය. එබැවින්, අපට එකිනෙකා විනිශ්චය කළ නොහැක.

විවාහ මංගල්‍යයක ප්‍රමාණය තීරණය වන්නේ දෙපාර්ශ්වයේම දෙමාපියන්ගේ ධනය මෙන්ම පූර්ණ හෘදයාංගම භාවය මතය. අඩ හදවතින් සිටින එක් දෙමාපියෙකුගේ, මනාලයෙකුගේ හෝ මනාලියගේ අදහස වුවද සාමය උදෙසා, මෙම කරුණෙහි අවසාන තීරණයට බලපෑ හැකිය. එබැවින්, යමෙකු විවාහ මංගල්‍යයක් පවත්වන්නේ කෙසේද යන්න ගැන අප කිසිවෙකු විනිශ්චය නොකළ යුතුය.

අන් අයගේ අධික වියදම්කාරී බව විනිශ්චය කිරීමට අපට ප්‍රවණතාවක් ඇත්තේ අපම සරල වන ක්ෂේත්‍රවල පමණි. ඉහත සඳහන් ක්ෂේත්‍රවලින් එකක අන් අයව විනිශ්චය කරන බොහෝ දෙනෙක් වෙනත් ක්ෂේත්‍රයකින් තමන්ම අඩුපාඩුකම් කරති - නමුත් ඔවුන්ගේ විනිශ්චය කිරීමේ ආත්මය ඔවුන්ව අන්ධ කරන බැවින්, ඔවුන්ට තමන්ගේම අඩුපාඩු දැකිය නොහැක. එබැවින්, අන් අයගේ ඇස්වල තිබෙන රොඩ්ඩ විනිශ්චය කිරීමෙන් වැළකී සිටීම හොඳමය.

අප "අපගේම වැඩක් බලාගැනීමට" ඉගෙන ගත යුතු අතර මෙවැනි කරුණුවලදී අන් අය කළ යුත්තේ කුමක්දැයි පැවසීමෙන් වැළකිය යුතුය. එසේ නොවුවහොත්, අප "අනුන්ගේ කාරණාවලට අතපොවන" ස්ව-ධර්මිෂ්ඨ පරිසිවරුන් බවට පත්වනු ඇත (1 පේතෘස් 4:15). සෑම කෙනෙකුටම තම තමන්ගේ හෘදසාක්ෂියට අනුව ක්‍රියා කිරීමට ඉඩ හැරීම හොඳමය.

සභාව තුළ, සභාවට බලපාන පැහැදිලි පාපකාරී හැසිරීම් පිළිබඳ කරුණක් නම් හැර, අප මූලික වශයෙන් කතා කළ යුත්තේ පාපයට එරෙහිව සහ මුදලට ඇති ප්‍රේමයට එරෙහිවය; තවද යමෙකු අපගෙන් උපදෙස් ඉල්ලන විට පමණක් උපදෙස් දිය යුතුය.

කෙසේවෙතත්, මූල්‍යමය කරුණුවලදී, සියලුම ඇදහිලිවන්තයන් තම මූල්‍යමය පවුර තුළ සිටීමට අප දිරිමත් කළ යුතුය. ණය වීම යනු දෙවියන්වහන්සේ අප වටා ගොඩනඟා ඇති මූල්‍යමය තාප්පය කඩා දැමීම වැනිය. දේශනාකාරයා 10:8 බලන්න. [එහි "සර්පයා දෂ්ට කිරීම" සඳහා භාවිත කර ඇති හෙබ්‍රෙව් වචනය "නෂාක්" (nashak) වන අතර, එය "ණය" සඳහා වන හෙබ්‍රෙව් වචනය වන "නෂා" (nasha) යන්නට ඉතා සමාන වේ.] වැළැක්විය නොහැකි අවස්ථාවලදී හැර (හදිසි අවස්ථා සහ වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර සඳහා, හෝ ගෙයක් මිලදී ගැනීමේදී/තැනීමේදී හෝ වාහනයක් මිලදී ගැනීමේදී වැනි), හැකි තාක් දුරට ණය වීමෙන් වළකින ලෙස අප ඇදහිලිවන්තයන් දිරිමත් කළ යුතුය. තවද ඔවුන් ණය ගන්නේ නම්, හැකි ඉක්මනින් තම ණය ආපසු ගෙවීමට ඔවුන්ව දිරිමත් කළ යුතුය (රෝම 13:8).

කෙසේවෙතත් මෙයින් අදහස් කරන්නේ පහත සඳහන් දේවල් වැනි කරුණු ගැන බයිබලය පැහැදිලිව උගන්වන දේ අප නොඋගැන්විය යුතු බව නොවේ:

• සභාව පීඩාව මැදින් ගමන් කිරීම - [සභාව සහ පීඩාව බලන්න],
• යාච්ඤා කිරීමේදී/ ධර්මවාක්‍ය ප්‍රකාශ කිරීමේදී ස්ත්‍රීන් හිස වසා ගැනීම - [ස්ත්‍රීන් සඳහා හිස වැසීම සහ හිස්වැසීම් - ආත්මික ප්‍රකාශන දෙකක් බලන්න]
• ආදී වශයෙන්...,

මෙම කරුණු පිළිබඳව ඇතැම් ඇදහිලිවන්තයන්ට වෙනස් මත තිබේ නම්, අප ඔවුන්ව විනිශ්චය නොකරන්නෙමු. නමුත් බයිබලය පැහැදිලිව උගන්වන දේ අප තවමත් සභාව තුළ උගන්වන්නෙමු.

භාර්යාවන් මූලික වශයෙන් "ගෙදර වැඩ කරන අය" විය යුතු බව පැහැදිලිව සඳහන් කරන තීතස් 2:4,5 ගැන සලකා බලන්න. අප එය ඉගැන්විය යුතුය. නමුත් බයිබලය භාර්යාවකට ගෙදරින් පිටත රැකියාවක් කිරීම තහනම් නොකරයි. එබැවින්, අපද එය තහනම් නොකළ යුතුය. ස්වාමියා ආබාධිතයෙකුව සිටීම, හෝ රැකියාවක් සොයා ගැනීමට නොහැකිවීම ආදිය නිසා භාර්යාව රැකියාවකට යාම අවශ්‍යතාවයක් වන අවස්ථා බොහෝමයක් ඇත. එබැවින් රැකියාවට යන භාර්යාවක් අප කිසිවිටෙකත් විනිශ්චය නොකළ යුතුය.

නැතහොත් නත්තල් සහ පාස්කු සැමරීම ගැන සලකා බලන්න. මෙම උත්සවවල අන්‍යාගමික ආරම්භය ගැන අපම ඒත්තු ගෙන(දැනුවත්වී) තිබිය හැක. නමුත් වෙනත් ඇතැම් ඇදහිලිවන්තයන් මෙම කාරණය ගැන සම්පූර්ණයෙන්ම නොදැන සිටිය හැක.

අපගේ හැඟීම අප තදින් අල්ලාගත යුතුය. නමුත් මෙම දවස් සමරන අයව අප විනිශ්චය නොකළ යුතුය. රෝම 14:4-6 හි එය ඉතා පැහැදිලිව ප්‍රකාශ කරයි.

රෝම 14 හි ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේ විසින් අපට ලබා දී ඇති නිදහස තම සාමාජිකයන්ට නොදෙන ඕනෑම සභාවක් ව්‍යවස්ථාපිත (legalistic) එකකි.

විනිශ්චය කිරීම යනු දෙවියන්වහන්සේගේ වචනයේ සත්‍යතාවයන් ප්‍රකාශ කිරීමට වඩා වෙනස් දෙයක් බව සලකා බැලීම වැදගත්ය. අපගේ සභාවල අප දෙවියන්වහන්සේගේ මුළු උපදේශයන් දේශනා කළ යුතුය. අපව "ව්‍යවස්ථාපිතයන්" (legalists) ලෙස හඳුන්වනු ඇතැයි බියෙන් දෙවියන්වහන්සේගේ සත්‍යයේ කිසිදු කොටසක් ගැන අප නිශ්ශබ්දව නොසිටිය යුතුය. නමුත් මෙම ප්‍රධාන නොවන කරුණු ගැන අප උගන්වන දේ ඇතැමුන් පිළිගෙන අනුගමනය නොකරන්නේ නම්, අප ඔවුන්ව විනිශ්චය නොකළ යුතුය. ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවන් සභාවට බලපාන්නේ නැත්නම්, අප ඔවුන්ගේ විනිශ්චය දෙවියන්වහන්සේට භාර කළ යුතුය.

කෙසේවෙතත්, එක් මහත් අනතුරක් නම්, යේසුස් වහන්සේම සහ උන්වහන්සේගේ ස්වරූපයට සමාන වීමට වඩා, ඉහත සඳහන් කළ ප්‍රධාන නොවන ඇතැම් කරුණු කෙරෙහි අප වඩාත් උද්‍යෝගිමත් වීමයි.

ඉහත සඳහන් කළ කරුණු බාහිර කරුණු වේ. නමුත් දෙවියන්වහන්සේ හදවත දෙස බලන සේක - අපට එය දැකිය නොහැක. එබැවින්, අප දෙවියන්වහන්සේට බිය විය යුතුය - එවිට අප "තමන්ගේ ඇසට පෙනෙන ලෙස විනිශ්චය නොකර, තමන්ගේ කනට ඇසෙන ලෙස තීන්දු නොකර, ධර්මිෂ්ඨකමින් විනිශ්චය කරන්නෙමු" (යෙසායා 11:3, 4).

අප දැඩිලෙස "ප්‍රේමය පසුපස හඹා යන්නේ නම්" (1 කොරින්ති 14:1) සහ අපගේ ස්වාමීන්වහන්සේගෙන් "මෘදුකම සහ යටහත්කම ඉගෙන ගැනීමට" උද්‍යෝගයෙන් සොයන්නේ නම් (මතෙව් 11:29), අන් අයව විනිශ්චය කිරීමේ මෙම උගුලෙන් අප ගළවනු ලබන්නෙමු.

ලෝකයේ වඩාත්ම සතුටින් සිටින ජනයා වන්නේ සැමවිටම තමන්වම විනිශ්චය කරගන්නා, කිසිවිටෙකත් අන් අයව විනිශ්චය නොකරන අයයි.

සවන් දීමට.