මතෙව් 6:5-8 හි අප යාච්ඤා නොකළ යුතු ආකාරය - කුහකයන් මෙන් නොව, අර්ථ විරහිත පුනරාවර්තනවලින් නොව, දීර්ඝ යාච්ඤාවකින් නොව කියා ඉගැන්වූ යේසුස් වහන්සේ ඊළඟට අපගේ පියාණන් අපට අවශ්‍ය දේ දන්නා බව විශ්වාස කරමින් යාච්ඤා කළ යුතු ආකාරය පවසන සේක. මම කිතුනුවන් නිරීක්‍ෂණය කළ පරිදි, ඉතා සුළු පිරිසක් ඇත්ත වශයෙන්ම යේසුස් වහන්සේගේ මෙම සරල ප්‍රකාශවලට අවධානය යොමු කරන බව මම දකිමි, එය දරුවෙකුට පවා තේරුම් ගත හැකිය. උන්වහන්සේ අපට යාච්ඤා නොකළ යුතු ආකාරය ඉගැන්වූ අතර, බොහෝ අය එය එතරම් බැරෑරුම් ලෙස සැලකිල්ලට ගෙන නැත, උන්වහන්සේ අපට යාච්ඤා කළ යුතු ආකාරය ඉගැන්වූ අතර, එය පවා බොහෝ පිරිසක් බැරෑරුම් ලෙස සැලකිල්ලට ගෙන නැත.

කෙසේ වෙතත්, උන්වහන්සේ අපට අන්ධ ලෙස නැවත නැවත එකම දේ පැවසීමේ යාච්ඤාවක් ලබා දුන්නේ නැත. ඔබ සෑම වාක්‍යයක්ම අර්ථවත්ව පවසන්නේ නම්, එය නැවත නැවත කිරීමේ කිසිදු හානියක් නැත. නමුත් යේසුස් වහන්සේ අපට ඉගැන්වූයේ අපගේ සියලු යාච්ඤා විදහා දැක්විය යුතු රටාවකි.

ඔබ යාච්ඤා කරන විට, මේ ආකාරයට යාච්ඤා කරන්න -- "ස්වර්ගයෙහි වැඩ සිටින අපගේ පියාණෙනි" යනුවෙන්. යේසුස් වහන්සේ පැවසූ පළමු දෙය නම්, ඔබ දෙවියන් වහන්සේට කතා කරන විට, උන්වහන්සේට පියාණෙනි යනුවෙන් අමතන්න යන්නයි. පැරණි ගිවිසුමේ කිසිවෙකුට කිසි විටෙකත් දෙවියන් වහන්සේ දෙස බලා "පියාණෙනි" යැයි කීමට එඩිතර විය නොහැකිවිය. පැරණි ගිවිසුමේ යාච්ඤාව සැමවිටම, "අනේ දෙවියනි, සර්වබලධාරී ස්වාමිනි” ආදිය විය, මන්ද දෙවියන් වහන්සේ විශ්වයේ ප්‍රධාන විධායක නිලධාරියා වූ අතර උන්වහන්සේගේ ජනතාව කර්මාන්ත ශාලාවක කුඩා සේවකයින් මෙන් විය. ඔබට ප්‍රධාන විධායක නිලධාරියා සමඟ ඔබට කැමති ඕනෑම ආකාරයකින් කතා කළ නොහැක! නමුත් නව ගිවිසුමේ, අපි දෙවියන් වහන්සේගේ දරුවන් වන අතර, ප්‍රධාන විධායක නිලධාරියෙකුගේ දරුවෙකුට තම පියාගේ කාර්‍යාලයට ගොස් ඔහුට "තාත්තා" යැයි ඇමතිය හැකි සේම, දෙවියන් වහන්සේගේ දරුවෙකු වීමේ වරප්‍රසාදය අප තේරුම් ගත යුතුය. එය මූලික වශයෙන් වෙනස් ය!

එහෙත්, බොහෝ කිතුනුවන් සම්බන්ධයෙන් සත්‍යයක් වන්නේ ඔවුන් දෙවියන් වහන්සේට "පියාණෙනි" කියා නොකියන බවයි; ඔවුන් උන්වහන්සේව "අනේ දෙවියනේ" කියා අමතයි. එහි කිසිදු වරදක් නැත. උන්වහන්සේ දෙවියන් වහන්සේ වන අතර, දෙවියන් වහන්සේ ලෙස ඇමතීම නිවැරදියි; නමුත් ඔබ උන්වහන්සේව දෙවියන් වහන්සේ ලෙස පමණක් අමතා පියා ලෙස අමතන්නේ නැතිනම්, එහි යම් වරදක් තිබේ.

පරණ ගිවිසුමේ දෙවියන් වහන්සේට නමක් තිබුණා, යෙහෝවා (නැත්නම් යාහ්වේ (හෙබ්‍රෙව් හෝඩියේ ස්වර නොතිබූ නිසා එහි නිශ්චිත උච්චාරණය කිසිවෙකු දන්නේ නැත)). මා සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, එය කිසිසේත්ම වැදගත් නොවන සාකච්ඡාවකි, මන්ද මම දෙවියන් වහන්සේට යෙහෝවා හෝ යාහ්වේ යැයි නොකියමි! මම උන්වහන්සේට තාත්තා යැයි කියමි.

යේසුස් වහන්සේ අපට "අපගේ පියාණෙනි" කියා යාච්ඤා කිරීමට ඉගැන්වූ නිසා උන්වහන්සේ මගේ පියාණන්ය . රෝම 8 හි, ශුද්ධාත්මයාණන් අපගේ හදවත් තුළට පැමිණ "අබ්බා! පියාණෙනි!" (රෝම 8:15) යනුවෙන් හඬ ගසන බව අපි ඉගෙන ගනිමු. නමුත් මිනිසුන් ගායනා කරන සමහර ගීත දෙස බැලුවහොත්, "මට මඟ පෙන්වන්න, ඔබ අහෝ ශ්‍රේෂ්ඨ යෙහෝවා" වැනි, ඔවුන් කතා කරන්නේ ඔවුන්ගේ පියාටද? උන්වහන්සේ යෙහෝවා තමයි, නමුත් අපි උන්වහන්සේව අපගේ පියා ලෙස ඇමතීමට ඉගෙන ගත යුතුයි. මගේ දරුවන් මා ළඟට ඇවිත් "මිස්ටර් පූනන්" කිව්වොත්, ඔවුන්ගේ යම් වැරැද්දක් ඇති බව මම සිතමි! ඔවුන් මට මිස්ටර් පූනන් කියලා කියන්නේ ඇයි? ඔවුන් මට තාත්තා කියලා කතා කළ යුතුයි. මම දෙවියන් වහන්සේ වෙත පැමිණෙන විට, එය උන්වහන්සේගේ නම වුවද, මම උන්වහන්සේට යෙහෝවා හෝ යාහ්වේ කියා කතා නොකරමි. මම "පියාණෙනි" කියා කියමි, මොකද උන්වහන්සේ මගේ පියා. මම උන්වහන්සේගේ දරුවෙක්වී ඇත.

දෙවියන් වහන්සේගේ දරුවෙකු වීමේ යථාර්ථය බොහෝ කිතුනුවන්ට බලපා නොමැති අතර, එයට හේතුව ඔවුන් ශුද්ධාත්මයාණන්ට විවෘත නොවීමයි. ශුද්ධාත්මයාණන් පුද්ගලයෙකු පුරවන විට, උන්වහන්සේ කරන පළමු දෙය නම් "අබ්බා පියාණෙනි", එනම් "තාත්තා"යැයි හඬ නැගීමට ඔබව සැලැස්වීමයි. ඔබට එය සිදුවී තිබේද? මෙය ඉතා වැදගත් වේ. එය යමෙකු ඔබට කීමට පුහුණු කරන දෙයක් නොවේ. එය ස්වයංක්‍රීය, අභ්‍යන්තර කෑගැසීමකි. එම අභ්‍යන්තර යථාර්ථය පැමිණෙන්නේ පුද්ගලයෙකු නැවත ඉපදුණු විට ශුද්ධාත්මයාණන් ඔහුගේ හදවතට පැමිණෙන විටය. ඔහු ආත්මයෙන් පිරී ඇත්නම්, ඔහු සැබවින්ම දෙවියන් වහන්සේව තම පියා ලෙස දනී. දෙවියන් වහන්සේව පියා ලෙස දැන ගැනීම සහ උන්වහන්සේව පියා ලෙස හැඳින්වීම කිතුනු ජීවිතයේ වැදගත්ම දේවලින් එකකි. ඔබට උන්වහන්සේව ස්වාමින් වහන්සේ ලෙස හැඳින්විය හැකි අතර ඔබට උන්වහන්සේව දෙවියන් වහන්සේ ලෙස හැඳින්විය හැකිය. නමුත් ඔබ යාච්ඤා කළ යුතු ප්‍රධානතම ක්‍රමය වන්නේ ඔබේ "අබ්බා පියාණෙනි" ලෙසයි.

"අපගේ පියාණෙනි" පමණක් නොව, "ස්වර්ගයෙහි වැඩ සිටින අපගේ පියාණෙනි" යනුවෙන්ද යාච්ඤා කිරීමට යේසුස් වහන්සේ පැවසූ සේක. අපි යම් භූමික පියෙකුට යාච්ඤා නොකරමු. මගේ භූමික පියා මට බොහෝ සේ ප්‍රේම කළ හැකි නමුත්, දුෂ්කර තත්වයකදී මට උපකාර කිරීමට ඔහු අසරණ විය හැකිය. ස්වර්ගයෙහි සිටින මගේ පියා අසරණ නොවේ; උන්වහන්සේ විශ්වය පාලනය කරන සේක. උන්වහන්සේ ඉන්දියාවේ අගමැතිට වඩා බලවත් ය! ඉන්දියාවේ අගමැති ඔබේ පියා නම් සිතන්න. ඔබට ගැටලුවක් ඇත්නම්, ඔබ කළ යුත්තේ ඔබේ පියාට කතා කර ඒ ගැන පැවසීම පමණි. එහෙත්, ඔබේ ස්වර්ගයෙහි සිටින පියා ඉතා ප්‍රබල මෙන්ම මේ ලෝකයේ ඕනෑම කෙනෙකුට වඩා බලවත්ය. ඔබේ ගැටළු සමඟ ඔබ ඔහු වෙත නොයන්නේ ඇයි?

යේසුස් වහන්සේ මෙම යාඤාවේ පලමු වාක්‍යෙයන්ම ඇදහිල්ල සඳහා පදනමක් දැමීමට උත්සහ දරා ඇත. . “ස්වර්ගයේ වැඩ සිටින අපගේ පියාණනි, ” මම යාඤා කිරීම ආරම්භ කිරිමට පෙර එය මගේ හදවතේ පැහැදිලි කරන්නේ මම කතා කරන්නේ මට බොහෝසේ ප්‍රේමකරන මගේ ස්වර්ගිය පියාණන්ට බවයි. මෙම පියා වාසය කරන්නේ ස්වර්ගයේය, එසේම උන්වහන්සේ සර්වබලධාරීය. මෙම සත්‍යයන් දෙක, එනම් දෙවියන්වහන්සේ මට බොහෝසේ ප්‍රේමකරනසේක, සහ ඒ දෙවියන්වහන්සේ ඉතා බලවත්ය යන්න මගේ ඇදහිල්ලට පදනමයි. උන්වහන්සේට ඕනෑම ප්‍රශ්නයක් විසඳිය හැකියි - උන්වහන්සේට ඕනෑම දෙයක් කළහැකියි සහ උන්වහන්සේ මට බොහෝසේ ප්‍රේමකරනසේක. මෙය ඇදහිල්ලට ඇති මහත්ම පදනමයි. 

ඉන්පසු එන ඉල්ලීම් හය තුළ, ඔබ හොඳින් බැලුවහොත්, පළමු ඉල්ලීම් තුන දෙවියන් වහන්සේට අදාළ බව ඔබට පෙනෙනු ඇත. ඔබ දෙවියන් වහන්සේ වෙත යාච්ඤාවෙන් යන විට, ඔබේ පළමු ඉල්ලීම කුමක්ද? එය සෑම විටම පාහේ ඔබට හෝ ඔබේ පවුලේ අයට අවශ්‍ය දෙයක් බව ඔබට පෙනී යනු ඇත. “ස්වාමීනි, මේ අවශ්‍යතාවය සපුරාලන්න,” හෝ “මගේ කොන්දේ කැක්කුම සුව කරන්න,” හෝ “මට රැකියාවක් දෙන්න,” හෝ “මගේ දරුවන් රැකබලා ගන්න: ඔවුන්ට රැකියාවක් සහ විවාහ සහකරුවෙකු ලබා දෙන්න,” යනාදිය. මෙම ඉල්ලීම්වල කිසිදු වරදක් නැත. අපට නිසැකවම මේ සියල්ල සඳහා යාච්ඤා කළ හැකිය. දෙවියන් වහන්සේට අවශ්‍ය වන්නේ සෑම කුඩා දෙයකටම, ඉතා කුඩා දේ සඳහා පවා අප උන් වහන්සේ වෙත යාමයි. ඔබ ඔබේ යතුරු අස්ථානගතවී තිබුණත්, ඒවා සොයා ගැනීමට ඔබට දෙවියන් වහන්සේගෙන් උපකාර ඉල්ලා සිටිය හැකිය.

ඔබට සෑම කුඩා දෙයක් සඳහාම සහ සෑම විශාල දෙයක් සඳහාම දෙවියන් වහන්සේගෙන් ඉල්ලා සිටිය හැකිය, නමුත් ඔබ ප්‍රමුඛතාවය දෙන්නේ කුමක් සඳහාද? ඔබ යාච්ඤා කරන විට, ඔබ දෙවියන් වහන්සේ සහ උන්වහන්සේගේ අවශ්‍යතා සඳහා ඔබේ ප්‍රමුඛතාවය දිය යුතු බව යේසුස් වහන්සේ පැවසීය. "පළමුව දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්‍යය සොයන්න" යන්නෙහි තේරුම එයයි. මතෙව් 6:33 හි යේසුස් වහන්සේ මෙසේ පවසන සේක, "පළමුව දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්‍යය සොයන්න, එවිට උන්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකම සහ මේ අනෙකුත් භූමික දේවල් ඔබට එකතු කරනු ලැබේ." ඔබට ඒවා ඉල්ලා සිටිය හැකිය, නමුත් දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්‍යය පළමුව තබන්න; මෙය දෙවියන් වහන්සේගේ මාර්ගයයි.

යේසුස් වහන්සේ පවසන්නේ ඔබේ පළමු ඉල්ලීම විය යුත්තේ, "දෙවියනි, ස්වර්ගයේ සිටින මාගේ පියාණෙනි, ඔබගේ නාමයට ගෞරව වේවා. මාගේ නාමය ගැන මිනිසුන් පවසන දේ ගැන කමක් නැත. එය වැදගත් නොවේ, මන්ද මගේ කීර්ති නාමය කුණු කූඩයට සුදුසු ය." ඔබ දෙවියන් වහන්සේගේ නාමයට වඩා ඔබේ නාමය සහ ඔබේ කීර්ති නාමය ගැන සැලකිලිමත්ද? එසේ නම් ඔබ යේසුස් වහන්සේ අපට ඉගැන්වූ ආකාරයට යාච්ඤා කරන්නේ නැත. යමෙකු ඔබව අපකීර්තියට පත් කළා නම් හෝ ඔබේ දියණියව අපකීර්තියට පත් කළා නම්. එය අපේ රටේ යේසුස් වහන්සේගේ නාමයට අගෞරවයට පත් වූවාට වඩා ඔබට කරදරයක්ද? කිතුනුවන් එකිනෙකා සමඟ රණ්ඩු වී බොහෝ වැරදි දේවල් කිරීම අපට ප්‍රමාණවත් කරදරයක් නොවේ. එය අපට කිසිසේත් කරදරයක් නොවේ නම්, අපගේ පියා ලෙස දෙවියන් වහන්සේ සමඟ අපට සැබවින්ම සම්බන්ධතාවයක් තිබේද යන්න මම කල්පනා කරමි. ඔබ ඔබේ නම, ඔබේ පවුලේ නම සහ ඔබේ දරුවන් (මිනිසුන් ඔවුන් ගැන පවසන දේ) ගැන වැඩි සැලකිල්ලක් දක්වන්නේ නම්, ඔබ ඔබේ චින්තනය නැවත යොමු කර එය දෙවියන් වහන්සේ කෙරෙහි වඩාත් කේඳ්‍රගත කළ යුතුය.

යේසුස් වහන්සේ යාච්ඤාවට ඉතා වැදගත් ස්ථානයක් ලබා දුන් සේක. ලූක් 18:1 හි යේසුස් වහන්සේ පැවසූ එක් දෙයක් නම්, මිනිසුන් සැමවිටම යාච්ඤා කළ යුතු බවත්, අත් නොහැරිය යුතු බවත්‍ - අධෛර්‍යමත් නොවිය යුතු බවත්‍ ය. යාච්ඤාව පිළිබඳව උන්වහන්සේ දුන් එකම උපමා දෙකෙහිම, යේසුස් වහන්සේ නොපසුබට උත්සාහය ගැන කතා කළ සේක. මේ සඳහා එක් උදාහරණයක් නම්, ලූක් 18:1-8 හි විනිශ්චයකරුවෙකු වෙත ගිය වැන්දඹුව, ඇගේ සතුරාට එරෙහිව යුක්තිය ඉටු වන තුරු ඇය නොනවත්වා ඉල්ලා සිටියාය. ඇගේ යාච්ඤාව සාතන් සහ අපගේ මාංසයේ ඇති තෘෂ්ණාව ජය ගැනීම සඳහා කරන යාච්ඤාවකි. අනෙක් උදාහරණය ලූක් 11:5-13 හි ඇත, එහිදී යේසුස් වහන්සේ දෙවියන් වහන්සේගෙන් රොටි ඉල්ලීම ගැන කතා කරමින් සිටියේය - අප වෙත පැමිණෙන අවශ්‍යතා ඇති තවත් පුද්ගලයෙකුට උපකාර කිරීම සඳහා ශක්තිය සහ දීමනා සඳහා. උපමා දෙකෙහිම, අවධාරණය වන්නේ නොපසුබට උත්සාහයයි; එම රොටි ලැබෙන තුරු පුද්ගලයා තට්ටු කරමින් සිටී. යාච්ඤාව සම්බන්ධයෙන් යේසුස් වහන්සේගේ සම්පූර්ණ ඉගැන්වීම කිසි විටෙකත් අත් නොහරින්න! දෙවියන් වහන්සේ ඔබේ පියාණෝය: උන්වහන්සේ ඔබේ අවශ්‍යතාවය සපුරාලනු ඇත, උන්වහන්සේ ඔබ වෙනුවෙන් සතුරා ජය ගනු ඇත, සහ අන් අයට ආශීර්වාද කිරීමට ඔබට අවශ්‍ය සියල්ල උන්වහන්සේ ඔබට ලබා දෙනු ඇත. අපි දෙවියන් වහන්සේ වෙත යා යුත්තේ යාච්ඤාවෙන් සහ ඇදහිල්ලෙන්, උන්වහන්සේගේ මහිමය සඳහා අප ඉල්ලන දේ උන්වහන්සේ අපට දෙන බව විශ්වාස කරමිනි, ආමෙන්.

සවන් දීමට.