අපගේ CFC සභාවලදී, ඔබ මියගිය පසු ස්වර්ගයට යන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳව අපි දේශනා නොකරමු. යේසුස් වහන්සේ අපට පැවසුවේ ගොස් සියලු ජාතීන් ගෝලයන් කරන ලෙසත් - උන්වහන්සේ අපට අණ කළ සියල්ල ඔවුන්ට උගන්වන ලෙස මිස නිරයෙන් බේරී ස්වර්ගයට යන්නේ කෙසේද යන්න ගැන නොවේ!! නමුත්, අවාසනාවකට මෙන්, අද වන විට ශුභාරංචිය දේශනා කිරීමේදී වැඩිපුරම අවධානය යොමු කරන්නේ ඔබ මියගිය පසු ස්වර්ගයට යන්නේ කෙසේද යන්න කෙරෙහිය. මම එම ශුභාරංචිය දේශනා නොකරමි, මන්ද මිනිසුන්ව ස්වර්ගයට ගෙන යාමට මට උනන්දුවක් නැත. එය දෙවියන් වහන්සේගේ කාර්යයයි. මම උත්සාහ කරන්නේ මෙලොවදී යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට ගෝලයන් ඇති කිරීමටත්, ඉන්පසු යේසුස් වහන්සේ අණ කළ සියල්ලටම කීකරු වීමට ඔවුන්ට ඉගැන්වීමටත්ය. (මතෙව් 28:18-20) හි ස්වාමීන් වහන්සේ අපට ඉතා පැහැදිලිව දුන්නේ එම පණිවුඩයයි. පසුගිය වසර 50 තිස්සේ ලෝකයේ බොහෝ ප්‍රදේශවල පිහිටි අපගේ CFC සභාවලදී අපි කිරීමට උත්සාහ කළේද එයයි.

මාගේ ශුභාරංචිය නම්, මෙලොවදී යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ගෝලයෙකු වන්නේ කෙසේද යන්න සහ දිනපතා උන්වහන්සේව අනුගමනය කරන්නේ කෙසේද යන්නයි. ජීවනයට ගෙන යන කුඩා දොරටුවක් සහ පටු මාර්ගයක් ඇති බව යේසුස් වහන්සේ පැවසූ සේක (මතෙව් 7:14). අපගේ පාප ගැන පසුතැවිලි වී, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ මරණය සහ උත්ථානය කෙරෙහි විශ්වාසය තැබීමෙන් අපට එම පටු දොරටුවෙන් ඇතුළු විය හැකිය. ඉන්පසු සෑම දිනකම අපගේ කුරුසිය ඔසවා අපගේම ස්ව කැමැත්තට මැරෙමින්, අපගේ ජීවිත තුළ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට මුල් තැන දෙමින්, උන්වහන්සේව අනුගමනය කිරීමට අපි කැඳවනු ලැබ සිටිමු. ඉහත පදයෙන් යේසුස් වහන්සේ ඉගැන්වූ ජීවනයේ සහ ගෝලයෙකු බවට පත්වීමේ මාර්ගය එයයි – තවද අපගේ සියලුම සභාවල අප උගන්වන සදාකාලික ජීවනයේ මාර්ගයද එයයි.

ගෝලයකු බවට පත්වීම සම්බන්ධයෙන් යේසුස් වහන්සේ (ලූක් 14:26) හි මෙසේ පැවසූ සේක: "යමෙක් මා වෙතට ඇවිත්, තමාගේ පියාද මවද භාර්යාවද දරුවන්ද සහෝදරයන්ද සහෝදරියන්ද තමාගේම ජීවිතයද අත්නොහරින්නේ නම්, ඔහුට මාගේ ගෝලයා විය නොහැකිය." යේසුස් වහන්සේ එම පදයේ පැවසූ පරිදි, ඔබේ ප්‍රේමවන්තයන්ට ද්වේෂ කිරීම ගැන කිසිවෙකු දේශනා කරනවා ඔබ කොපමණ වාරයක් අසා ඇද්ද? ස්වාමී වූ යේසුස් වහන්සේගේ ගෝලයෙකු වීම සඳහා වන අංක එකේ කොන්දේසිය එයයි. තවද යේසුස් වහන්සේ අපට අණ කළේ සෑම තැනකම ගෝලයන් ඇති කරන ලෙස මිස, ආගම් මාරු කරන්නන් ඇති කිරීමට නොවේ. එබැවින්, අපට ගෝලයන් කිරීමට අවශ්‍ය නම්, වෙනත් කිසිවක් ඉගැන්වීමට පෙර, ගෝලයකු බවට පත්වීම සම්බන්ධයෙන් මෙම අංක එකේ කොන්දේසිය අපි පළමුව ඔවුන්ට ඉගැන්විය යුතුය.

ළමයෙකු පාසලකට ඇතුළත් වූ විට, ඔහුට මුලින්ම උගන්වන්නේ භෞතික විද්‍යාව හෝ රසායන විද්‍යාව නොවේ. නැත. ඔහුට මුලින්ම උගන්වන්නේ අක්ෂර මාලාවයි – අ ආ ඇ ඈ... එමෙන්ම, අපගේ සභාවට එකතු වන අයටද පළමුකොටම ගෝලයෙකු බවට පත්වීමේ අක්ෂර මාලාව ඉගැන්විය යුතුය – එනම් යේසුස් වහන්සේට උත්තරීතර ලෙස ප්‍රේම කිරීමයි. එම කොන්දේසිය ඉටු කිරීමට අකමැති අයට මුලදීම පැහැදිලිව පැවසිය යුත්තේ, ඔවුන්ට ස්වාමී වූ යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ගෝලයන් විය නොහැකි බවයි. තවද දෙවන පන්තියේ ගෝලයන් කියා කොටසක් නැත. සිටින්නේ එක් පන්තියක ගෝලයන් පමණි – එනම් “තමාගේ පියාද මවද සහෝදරයාද සහෝදරියද භාර්යාවද දරුවන්ද තමාගේම ජීවිතයද අත්හරින (ද්වේෂ කරන)” අයයි (ලූක් 14:26).

යේසුස් වහන්සේගේ මෙම ඉල්ලීම, ශුද්ධ වූ ලියවිල්ලෙහි ඇති “නුඹේ පියාටත් මවටත් ගෞරව කරපන්න” සහ “ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ සභාවට ප්‍රේම කළාක් මෙන් නුඹලාත් නුඹලාගේ භාර්යාවන්ට ප්‍රේම කරපල්ලා” යන අනෙකුත් ආඥාවන් සමඟද, එමෙන්ම අපගේ දරුවන්ට සහ සහෝදර සහෝදරියන්ට ප්‍රේම කිරීමේ ආඥාවන් සමඟද අප සන්සන්දනය කර පෑහිය යුත්තේ කෙසේද?

යේසුස් වහන්සේ උන්වහන්සේගේ පණිවුඩවල යම් කාරණයක් පැහැදිලි කිරීමට බොහෝ විට උපමා භාවිතා කළ සේක. එබැවින්, මාගේ පවුලේ සාමාජිකයන්ට ප්‍රේම කිරීම සහ අත්හැරීම (ද්වේෂ කිරීම) යන මෙම පරස්පර විරෝධී බව පෙනෙන ආඥාවන් වටහා ගැනීමට මම උපමාවක් සෙවීමට උත්සාහ කළෙමි! මට එය පැහැදිලි කර දුන් උපමාව මෙයයි; මගේ පියා, මව, භාර්යාව, දරුවන්, සහෝදරයන් සහ සහෝදරියන් කෙරෙහි ඇති මාගේ ප්‍රේමය තාරකාවල එළියට මම උපමා කරමි – එය දීප්තිමත්ය, පැහැදිලිය, එහි කිසිදු අන්ධකාරයක් නැත – එය අපගේ පවුලේ සාමාජිකයන් කෙරෙහි තිබිය යුතු ප්‍රේමයේ චිත්‍රයකි. නමුත් උදෑසන සූර්යයා පායන විට තාරකා අදෘශ්‍යමාන වේ. ඒවා තවමත් එතැනම තිබේ, නමුත් අපට ඒවා පෙනෙන්නේ නැත. එමෙන්ම, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කෙරෙහි මාගේ ප්‍රේමය සූර්යයාගේ එළිය මෙන් විය යුතුය, එම එළිය හමුවේ මගේ පවුලේ සාමාජිකයන් කෙරෙහි ඇති ප්‍රේමය මැකී ගොස් නොවැදගත් බවට පත්වන්නේය. මගේ පවුලේ සාමාජිකයන් කෙරෙහි ඇති මාගේ ප්‍රේමය තවමත් එතැනම පවතී (උදෑසන තාරකා තවමත් තිබෙන්නාක් මෙන්). නමුත් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කෙරෙහි මාගේ ප්‍රේමය කෙතරම් ශ්‍රේෂ්ඨද යත්, අනෙක් සියල්ලන්ටම දැන් ප්‍රේම කරනු ලබන්නේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කෙරෙහි ඇති මාගේ ප්‍රේමය තුළින් පමණි. එනම්, ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කෙරෙහි මාගේ ප්‍රේමය කොතරම් විශාලද යත්, මගේ භාර්යාවට හෝ මගේ දෙමාපියන්ට හෝ මට සමීප කිසිවෙකුට මාත් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේත් අතරට පැමිණීමට මම කිසි විටෙකත් ඉඩ නොදෙමි. මින් පසුව මම අනෙක් සියල්ලන්ට ප්‍රේම කරන්නේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ කෙරෙහි ඇති මාගේ උත්තරීතර ප්‍රේමය තුළින් පමණි.

“මම මාගේ සභාව ගොඩනඟන්නෙමි” කියා යේසුස් වහන්සේ පැවසූ සේක. එය ගොඩනැඟිය හැක්කේ උන්වහන්සේට පමණි. අපි උන්වහන්සේගේ ශරීරයේ අවයව පමණක් වෙමු – එක් අයෙක් දිවක් වැනිය, තවකෙකු අතක් වැනිය, තවත් කෙනෙකු කකුලක් වැනිය. එතරම් ප්‍රමුඛ නොවන ඇතැම් විශ්වාසවන්තයින් ශරීරයේ සැඟවුණු අභ්‍යන්තර අවයව වැනිය. නමුත් ස්වකීය ශරීරය ගොඩනඟන හිස වන්නේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේය. අපට කළ හැක්කේ උන්වහන්සේගේ ශරීරයේ අවයව ලෙස උන්වහන්සේ විසින් පාලනය කරනු ලැබීමට, මෙහෙයවනු ලැබීමට සහ භාවිතා කරනු ලැබීමට අපව උන්වහන්සේට කැප කිරීම පමණි. අත්වලට සහ කකුල්වලට තමන් විසින්ම කිසිවක් කළ නොහැක. කළ යුත්තේ කුමක්දැයි අතට පවසන්නේද, යා යුත්තේ කොතැනටදැයි කකුල්වලට පවසන්නේද හිසයි. අප ක්‍රිස්තුස් වහන්සේට යටත් විය යුත්තේ එලෙසය. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ශරීරය ක්‍රියාත්මක වන්නේද ගොඩනඟනු ලබන්නේද එලෙසය. තවද අපි අවධාරණය කිරීමට උත්සාහ කළේ ද එයමය.

නමුත් දෙවියන් වහන්සේ යමෙකුව තරමක් දුරට හෝ භාවිතා කිරීමට පටන් ගත් විට සහ යම් ස්ථානයක ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ශරීරය ගොඩනඟනු ලැබීමේ ආශ්චර්යය ඔහු දකින්නට පටන් ගත් විට, ඇති වන ලොකුම අනතුර නම් ආත්මික උඩඟුවයි. දෙවියන් වහන්සේ අපට ආශීර්වාද කරන විට, උඩඟුකම කෙළවරේ සිට සැඟවී බලා සිටියි. එම ප්‍රදේශයේ සභාව ගොඩනඟන ලද්දේ අප විසින්ම යැයි හෝ එම මිනිසුන්ව ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ වෙතට ගෙන ආවේ අපම යැයි සිතීමට අපි පටන් ගත හැකිය. දෙවියන් වහන්සේගේ මෙහෙකරුවෙකු හෝ සභාවක් ආඩම්බර වූ විට, දෙවියන් වහන්සේ වහාම එම පුද්ගලයාට සහ එම සභාවට එරෙහි වීමට පටන් ගන්නා සේක.

අපගේ ජීවිතවලින් දෙවියන් වහන්සේට ගෞරව කිරීමටත්, මෙම අවසාන දවස්වල උන්වහන්සේගේ සභාව ගොඩනැඟීමටත් හැකි වන පරිදි, අපි සැමදෙනාම දෙවියන් වහන්සේට භය වී දිනපතා උන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්ගේ බලය සොයමුද!

ආමෙන්.

සවන් දීමට.